Joanna Lichocka (ur. 1969) – polska dziennikarka telewizyjna i publicystka prasowa.

Absolwentka polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim i literackich studiów podyplomowych na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Zadebiutowała w 1991 na łamach „Tygodnika Solidarność”, gdzie pracowała do 1993. Współpracowała również z „Życiem Warszawy” oraz Teleexpressem w TVP, a od 1994 prowadziła programy informacyjne i publicystyczne w Polsacie. Z Polsatu odeszła w 2001 roku w proteście przeciw wprowadzeniu na szefa Informacji Dariusza Szymczychy – byłego rzecznika sztabu wyborczego Aleksandra Kwaśniewskiego, a wcześniej redaktora naczelnego związanej z SLD „Trybuny”.

Image via Wikipedia

Była związana z „Życiem” (2001-02) i „Przyjaciółką” (2003, jako zastępca redaktora naczelnego), „Ozonem” (2005), „Dziennikiem” (2006). W latach 2006–2009 była publicystką „Rzeczpospolitej”[1]. Od 2009 współpracuje z „Newsweek Polska”[2]. Pisze także artykuły w serwisie internetowym „Niezależna” oraz publikuje w „Gazecie Polskiej”.

Jest autorką cyklu wywiadów z intelektualistami ukazujących się na łamach „Dziennika” i „Rzeczpospolitej”.

W latach 2004–2006 pracowała w telewizji TV Puls, gdzie prowadziła program publicystyczny Puls Wieczoru. W latach 2007–2009 prowadziła, najpierw w TVP1, następnie w TVP Info, program Forum. Do 2010 bywała także komentatorką w programie publicystycznym Antysalon Ziemkiewicza nadawanym w TVP Info. Od 2010 prowadzi w TVP1 programy Z refleksem i Kwadrans po ósmej. W 2010 była jedną z prowadzących debaty prezydenckie między Bronisławem Komorowskim a Jarosławem Kaczyńskim.